Besturen met hart én hoofd

Godelieve Winckelmans en Filip Laeveren schuiven aan in het advocatenkantoor van de laatste voor een gesprek over hun engagement in de campusraad, het bestuur van Vrije Basisschool Berg & Onzea in Heist-op-den-Berg en basisschool de merel in Hallaar (vzw christelijke scholen Briljant). En over hun samenwerking met domo de refontiro.  
 
Hoe zijn jullie in de campusraad beland?
Godelieve: Bijna veertig jaar geleden vroegen de zusters me voor de toenmalige inrichtende macht. Ze beseften dat ze die taak niet langer alleen konden dragen, en zochten geëngageerde mensen uit het dorp. Ik heb zelf schoolgelopen in Hallaar en mijn moeder in Heist-op-den-Berg. Het engagement voelde dan ook vanzelfsprekend. 
Filip: Ik ben advocaat en een echte dorpsmens. Vrijwilligerswerk heeft daar altijd bij gehoord: bij de Chiro, in het jeugdhuis … Zo’n tien jaar geleden ben ik in de campusraad gestapt, en inmiddels ook in het bestuur van secundaire school Sint-Lambertus in Heist-op-den-Berg. Kwaliteitsvol onderwijs ligt me nauw aan het hart.  

Begrijp ik het goed dat dit eigenlijk ook een vorm van vrijwilligerswerk is? 
Godelieve: Net dat vind ik belangrijk. In mijn voormalige carrière in het welzijnswerk zag ik hoe de dynamiek verandert als bestuurders worden vergoed. Terwijl vrijwilligers een authentieke betrokkenheid hebben, creëren professionele besturen sneller afstand.
Filip: Ik heb een goed leven en wil graag iets terugdoen. Wel merk ik dat het moeilijker wordt om jonge mensen te vinden voor zo’n intensief engagement: je werkt achter de schermen en moet soms moeilijke knopen doorhakken.

Wat houdt jullie rol precies in?
Godelieve: Samen met de directies bepalen we de koers. We mengen ons niet in het dagelijks bestuur, maar springen bij wanneer beslissingen zwaar wegen of de directie ruggensteun kan gebruiken. Wij komen immers niet dagelijks in contact met de ouders of hun kinderen.
Filip: We beslissen altijd als groep en communiceren nooit wie voor of tegen was. Het is onze taak om emoties te temperen en consequent te blijven op de lange termijn.
Godelieve: We zijn ook een klankbord. Mijn eerste vraag aan de directies is altijd: hoe gaat het met jou? In hun rol kunnen ze zich soms erg alleen voelen.

Domo de refontiro noemt jullie een schoolvoorbeeld van actief besturen. Hoe doen jullie dat?
Godelieve: We brengen elk onze expertise mee: bouwkunde, juridische zaken, welzijn, kwaliteit … En we staan dicht bij de directies. We vergaderen altijd mét hen, nooit over hun hoofden heen. 
Filip: We zijn ook vaak op de scholen aanwezig. Zo houden we voeling en weten personeelsleden wie we zijn. Wel waken we erover dat ze ons niet privé benaderen met individuele problemen. Iedereen is welkom op de campusraad, maar we spreken altijd als één team.
Godelieve: We zijn maar met vijf, dus niemand kan zich verstoppen. Dat maakt dat we altijd bij de les zijn en doordachte beslissingen nemen.

Ondertussen zijn jullie een transitietraject gestart met domo de refontiro. Hoe is dat ontstaan? 
Filip: Als campusraad namen we te veel ad-hocbeslissingen, bijvoorbeeld over investeringen in gebouwen waarvan we niet zeker waren dat we ze wilden behouden. We hadden nood aan een helder toekomstplan met een missie, visie en doelstellingen. Daarom hebben we domo de refontiro gevraagd ons te begeleiden.

Wie is bij het traject betrokken? 
Godelieve: In de stuurgroep zitten Filip en ik namens de campusraad, samen met de directies, beleidsmedewerkers en domo de refontiro. In de workshops betrekken we zo veel mogelijk personeelsleden, omdat zij de strategie moeten waarmaken. Waar mogelijk nodigen we ook ouders uit. 
Filip: Onze stem is daarbij niet belangrijker dan die van anderen. Het traject brengt richting en rust: vanaf nu kunnen we elke beslissing toetsen aan een gezamenlijke visie.    

Wat vonden jullie tot nu toe het meest waardevol?  
Godelieve: De grote eensgezindheid, over alle vestigingen heen, over hoe men wil professionaliseren. 
Filip: Voor mij was de grootste eyeopener de presentatie van domo de refontiro over hoe onderwijs óók kan zijn. Het deed me beseffen hoe sterk mijn referentiekader was bepaald door mijn eigen schooltijd. Bij het personeel merkte ik hetzelfde, wat in de workshops veel creatieve ideeën opleverde. Levensecht leren bijvoorbeeld, is nu een van onze bouwstenen.   
Godelieve: Ook het doorbreken van de klassieke klasopstelling vond ik inspirerend. Het heeft veel in gang gezet en helpt nu bij het ontwerp van de nieuwe schoolgebouwen.

De samenwerking met domo de refontiro zorgde dus voor vernieuwende ideeën én een duidelijke kapstok om jullie beleid aan op te hangen? 
Filip: Ja, en ze stippelden een helder traject uit, waardoor iedereen wist wat er van hem of haar werd verwacht en wanneer we resultaten zouden zien.

Waarom zouden mensen zich moeten engageren in een schoolbestuur?
Godelieve: Omdat kinderen de toekomst zijn. Als je kwaliteitsvol onderwijs wil, moet je daar mee je schouders onder zetten.  
Filip: Bovendien is het goed voor je mentaal welzijn.

Dank jullie wel, Godelieve en Filip, om met hart én hoofd mee aan dit traject te schrijven. Jullie engagement toont hoe sterk betrokken bestuurders bijdragen aan kwaliteitsvol onderwijs.