Nieuw domo de refontiro-teamlid Yves Verbeeck staat mee aan de wieg van outdoor schoolleiderexpeditie in Zweden

Submitted by christel on wo, 02/27/2019 - 15:12

Van bijna-drop-out tot aan de slag bij een onderwijsdesignbedrijf

“Een modelstudent ben ik nooit geweest, verre van zelfs. Ik ben een typisch voorbeeld van het watervalsysteem in het Vlaamse onderwijs. Ik startte in aso wetenschappen-wiskunde, maar door onvoldoendes op Frans en aardrijkskunde moest ik ‘afzakken’ naar tso in het vijfde. Het werd IT & Netwerken, dat jaar werd geen succes. Mijn frustraties over het onderwijssysteem namen alleen maar toe en ik sloot het vijfde af met het advies ‘om iets met mijn handen te gaan doen in bso’. Een advies dat gebaseerd was op een jaar van onderpresteren, zonder rekening te houden met wie ik was als persoon, wat mijn interesses waren, mijn dromen… Ik haakte bijna helemaal af en stelde het hele onderwijssysteem in vraag. Waarom werd er niet gekeken naar wat jongeren écht boeit? Waarom moest iedereen hetzelfde leren? Waarom was er geen aandacht voor de mens achter de leerling? Waarom zagen ze niet wat ik écht kon?... Ik zag rondom mij veel jongeren vastlopen of zich met heel veel moeite naar school slepen. Frustratie alom dus.

Ik koos er uiteindelijk voor om tegen het advies in toch in tso te blijven en stapte over naar 5 Handel. Mijn leerkracht economie daar bleek mijn redding tijdens mijn laatste twee jaren in het middelbaar. Ze had een enorme passie voor haar vak en wist hoe ze leerlingen kon motiveren met levensechte cases en actuele onderwerpen. Ik haalde de eindmeet. Ondanks alles startte ik toch met volle moed aan het hoger onderwijs. Nu kon het eindelijk écht beginnen dacht ik.

Het werd KMO-management aan de Karel de Grote Hogeschool. Eerste jaar, fantastische resultaten, geen herexamens, maar toch geen gevoel van voldoening. Had ik onder mijn niveau gekozen? Leerde ik wel écht iets en niet alleen maar in functie van een examen dat toch maar een momentopname is? Maar hé, ik was wel geslaagd dus deed ik gewoon verder. Het tweede jaar verliep gelijkaardig maar er was gelukkig ook het Business-project. In dit project werk je met een team van studenten gedurende een heel academiejaar aan een project voor een echte onderneming. Daar had ik voor het eerst het gevoel dat ik zinvol bezig was. En ik was echt niet de enige student die er zo over dacht, we hadden het er onder elkaar regelmatig over. Onderwijs moest toch anders kunnen? Ik ben zelf heel leergierig. Ik vind het geweldig om nieuwe dingen te ontdekken en mezelf hierin te verdiepen. Ik word graag uitgedaagd. Ik ben een echte doorzetter. Hoe kwam het dan dat ik op school leegliep? Hoe kwam het dat ik vaak het gevoel had dat ik mijn tijd aan het verdoen was? Mijn kritische vragen trokken de aandacht van Pieter Sprangers, docent aan de Karel de Grote Hogeschool. Ik volgde bij hem het vak ‘business skills’ en daarin lag, eindelijk, de focus op persoonlijke ontwikkeling, het menselijke aspect. Pieter lokte me uit mijn tent, deed me nadenken over wat ik zélf wou, wat mijn dromen waren. We geraakten in gesprek na een beoordeling en Pieters visie op onderwijs deden mijn ogen glunderen. Mooier nog, naast zijn job als docent bleek hij een onderneming te hebben, domo de refontiro, die o.a. scholen begeleidt in het transformeren naar het onderwijs van de toekomst. Dat bestaat gewoon zo’n bedrijf, dacht ik meteen! De keuze voor mijn stageplaats in het derde jaar was dan ook snel gemaakt!

Ik kreeg er meteen een mooie uitdaging voorgeschoteld: of ik tijdens mijn vier maanden stage mee wou werken aan het ontwikkelen van een outdoor schoolleiderexpeditie in Zweden,  een back-to-basics-leerervaring voor schoolleiders die hen doet nadenken over hun leiderschap, zelfzorg, onderwijsvisie… ? Natuurlijk wilde ik dat! Mijn project bestond uit het opzetten en concreet uitwerken van deze expeditie. Ik werkte hiervoor nauw samen met Pieter, die de begeleidende coach van de expeditie zal zijn. Het wordt een fantastische ervaring, dat weet ik nu al. Een mix van personal coaching, kennismaken met het Zweedse onderwijssysteem, leren van en met elkaar in de prachtige en uitdagende natuur.

Wat een leerervaring zijn mijn afgelopen vier maanden hier bij domo de refontiro ook geweest! De expeditie mee mogen vormgeven gaf me echt energie. Ik maakte een enorme sprong in mijn persoonlijke ontwikkeling. Mijn zin in leren is terug aangewakkerd en ik heb een duidelijk persoonlijk ontwikkelingsplan. Een plan dat ik in vage termen in mijn hoofd had, staat nu ook op papier. Het zijn ontwikkelingslijnen met bijhorende acties, ik weet nu waar ik voor ga in de toekomst. Ik neem zelf mijn toekomst in handen, zit opnieuw met mijn neus in de boeken. Boeken die ik zelf heb gekozen in functie van mijn leerhonger.

En het verhaal eindigt nog niet. Ik vertrek nu op buitenlands avontuur naar Chili met Erasmus. En als ik terug ben in de zomer ga ik meteen bij domo de refontiro aan de slag. Ik wil meewerken aan het transformeren van scholen naar het onderwijs van de toekomst, een onderwijs dat participatief en mensgericht is, dat kinderen en jongeren écht begeestert en uitdaagt, van onderuit. De cirkel is voor mij rond, het is een droom die ik moeilijk had kunnen bedenken, maar nu toch uitkomt. Ik ga aan de slag bij een onderwijsdesignbedrijf!

Nog dit als afsluiter: bent u een schoolleider die op zoek is naar ondersteuning op een niet-alledaagse manier? Informeer dan hieronder naar de in 2020 geplande outdoor schoolleiderexpeditie in Zweden. U bent in goede handen bij Pieter, neem het van mij aan!”